साला! कति दिक्क लाको होला!

जागर पटक्कै छैन, शरीर पनी चल्ने मन गरि राखेको छैन, स्फूर्ति त कता हरायो हरायो, हास्ने बहाना पनी केहि छैन, साला जिन्दगि कति दिक्क लागेको होला, बाहिर निस्क्यो चिसो छ मन जस्तै यो सहर पनी, भित्र बस्यो तातो छ, न चिसो मन परेको छ, न त तातो मन परेको छ, सरीर ले के खोजेको हो नै थाहा छैन, रौसि खाने मन पनी छैन, दिउसै सुत्ने कुरा पनी भएन, उठेर पनी कुनै उपती मार्न सकिया होइन, सायद यस्तै बेला लाइ होला, कुन्नि के डा जस्तो अवस्था भनेको| 



अस्ति देखि हो येस्तो भाको, जब समानुपाती ले गीत लाइ कविता बनाए| 

रातो भाले करायो होला घर माथि बसेर कौसीमा
यसपाली त यस्तै भो आमा अर्को साल आउनेछु दशैमा|

अब के गर्ने होला त, एक छिन अलि गतिलो सिरियल हेर्न पर्ला जस्तो छ, त्यो पनी मुड त छैन, तर टराई मार्छु एक पटक जे होला होला|